Mei 1988: Pastor van Hooijdonk 40 jaar priester
Bene speremus vestiqia hominum video
Laten wij goede moed houden ik zie sporen van mensen.
Mijnheer v Hooijdonk, pastor in onze wijk, vierde op eerste Pinksterdag 22 mei 1988 zijn 40 jarig priesterjubileum, waarvan 13 jaar in onze parochie. Was voordien verbonden aan het seminarie Ypelaar als leraar wis- en natuurkunde. Kwam in contact met onze parochie omdat pastoor Vos het wat druk kreeg en om assistentie had gevraagd. Er werd een beroep gedaan op de priesterleraren van Ypelaar. De leraar J.v. Hooijdonk kwam regelmatig assisteren in het begin vooral voor de H.Mis van 11.30 uur. Naar later zou blijken zou de verbondenheid met onze parochie er een van lange duur worden!Toeval?
Het lot? Een ingreep van boven af? Alleen de Heer weet dat!
Pastor van Hooijdonk, zoon uit een gezin van 8. Priester geworden, niet vanwege
een familietraditie, maar gewoon, uit roeping! Had het staatsexamen wis- en
natuurkunde behaald en was zo in staat, priesterstudenten te helpen opleiden die
berekend zouden zijn op een moeilijke taak. Hij oefende zijn vak als leraar met
plezier uit. Had aanzien en gezag, kortom een mooie carrière lag voor hem open!
Wat bezielde deze man dan toch om uiteindelijk de opvolger te worden van pastoor
Verschuren op l januari 1975?. Daar is de pastor kort en duidelijk in!
In zijn tijd als assistent al heeft hij de bevolking van het Heuvelkwartier leren
kennen als sociaal voelend, begaan met elkaars lot en het voor elkaar opnemen.
Die eigenschappen hebben zijn keus mede bepaald, hoewel hij ook nog de keuze had in
diverse andere parochies te kunnen gaan werken. Maar, zijn keuze was bepaald! In
de Heuvel zou zijn werkterrein komen liggen. Samen met de nog immer populaire
"kapelaan van Beek" werd begonnen met de uitbouw van een programma dat er op
gericht was (en nog is) het sociale contact met de Heuvelbewoners te verstevigen.
Dat zou moeten gebeuren middels: huisbezoeken, contacten op straat, op de werkplek
van de mensen en ziekenbezoeken indachtig de uitspraak van Jezus:
Pretenties waren pastor van Hooijdonk totaal vreemd!
Na enige tijd kwam, totaal onverwacht de mededeling, dat zijn vriend, collega en
huisgenoot kapelaan van Beek, zijn stek in het Heuvelkwartier zou gaan verlaten.
Gelukkig werd de open plek na verloop van tijd gevuld door pastor Wages en later
door zuster v.d. Heuvel en kon de pastor steeds een beroep doen op een goed
functionerend kerkbestuur. Intussen zijn veel waarden vervaagd of veranderd.
Wie niet veranderde was: pastor van Hooijdonk. Door al die jaren heen is hij
gebleven zoals de ouderen onder ons hem al kenden: een bescheiden, integer persoon,
die het enorm zeer kan doen:" Als mensen naast elkaar leven". Die wel begrip heeft
voor de moderniseringswoede maar toch de noodzaak blijft onderschrijven dat mensen
elkaar: "correct behandelen".
Die in deze, toch wel onstuimige tijd graag nog wat meer aandacht zou willen
schenken aan waarden, die voorheen meer betekenis hadden dan tegenwoordig.
De pastor heeft het dan over: huwelijksgesprekken en doopgesprekken.
Hij verzucht:" Jammer dat het daar niet altijd toe kan komen, ook al omdat onze
wijk niet meer volstroomt met jonge gezinnen". Natuurlijk, dit heeft vele redenen.
Een paar daarvan zijn o.a.: gezinssamenstelling, normveranderingen, bewonerssamenstelling
e.v.a. Het werk van de pastor wordt er al met al niet makkelijker door! Zo kost
het grote moeite de kerkelijke eindjes aan elkaar te knopen.
Een komende verandering is, dat het kerkbestuur een forse uitbreiding zal ondergaan,
samengesteld uit een wat bredere laag van de Heuvelbewoners, maar onder een andere
naam, n.l. Parochiebestuur en parochievergadering.
Als(binnen niet al te lange tijd) de pensioengerechtigde leeftijd wordt bereikt,
is een mijlpaal bereikt! Zoals de pastor zelf zegt: "Ik zou zo graag een deel van
mijn werk overdragen, maar toch ook zo graag een stuk werk behouden".
Dit verlangen, samengevoegd met de uitspraken: "Ik houd van deze mensen en van
mijn werk" kenmerken onze pastor. Misschien dat hij zich ook wat meer aan zijn
hobby, wandelen en de natuur bekijken, kan toeleggen.
Natuurlijk mijnheer van Hooijdonk, natuurlijk gunnen we U dat van harte maar.....
beloof ons één ding.
BLIJF WEL TUSSEN ONS!!
Dat, en de hoop dat het U nog heel lang goed moge gaan, is de wens van
....UW PAROCHIANEN.