5 jaar Heuvelverhalen

Interview door; Henk Haarhuis

Het genootschap

Op de wat regenachtige avond van 26 februari kwam het genootschap van de Heuvelverhalen bij elkaar voor een interview. Vijf jaar Heuvelverhalen was een mooie aanleiding om de historie en de ambities van het initiatief Heuvelverhalen eens op een rijtje te zetten.
Simon Noot, Rob Blokland, Joost Winter, Ria Veltman, Willy Hoek en Corry Boerman zijn vrijwilligers van het eerste uur. Drijvende krachten achter dit interessante initiatief. Het initiatief is van groot belang. De huidige en vroegere bewoners kunnen hun herinneringen en ervaringen kwijt. Zodoende vormen de Heuvelverhalen en de website uiteindelijk de hele geschiedenis van de wijk en tegelijk zijn ze een naslagwerk voor iedereen die herinneringen aan Heuvel heeft, bewoner, winkelier, politieman of student.

246 pagina's tentoongesteld

"Vandaag is het precies vijf jaar geleden dat de website de lucht inging en daarmee bestaan de Heuvelverhalen vandaag precies vijf jaar," zegt Simon Noot alsof hij een tentoonstelling opende. Met Rob Blokland zijn zij samen de digitale bouwpastoors van de website. Overigens krijgen de initiatiefnemers ook prima steun van de beroepskrachten Pauline van Hapert en Anyta Holst.
Rob haalt heerlijke bonbons tevoorschijn … een cadeautje aan de werkgroep Heuvelverhalen van iemand die enorm blij was met het initiatief.
Na de start van de website kwamen al snel de reacties, tal van mensen wilden hun verhalen op de site kwijt. Vooral Ria duikt in het begin in de Bredase archieven om allerlei interessante dingen van de wijk op te duiken en klaar te maken voor de website. Daardoor staan er behalve de Heuvelverhalen veel wetenswaardigheden van de buurten en de straten van Heuvel op de website. De werkgroep heeft in die fase ook veel interviews afgenomen en Heuvelverhalen geproduceerd. Tot nu toe zijn er bijna 71000 e-mails en berichten gepasseerd in de vijf voorbije jaren. 246 pagina's verhalen zijn gepubliceerd.

Een verrassende prijs en een wonder

Niet alleen verzamelt de werkgroep verhalen, ze leggen ook gezamenlijk op deze manier de basis voor een geschiedenis van Heuvel. "Een mooie verzameling feiten en gegevens voor een cultureel antropoloog om ooit een echte wijkgeschiedenis te schrijven," zegt Rob Blokland. Het enige echte criterium voor de verhalen is dat de feiten die worden opgeschreven, binnen de grenzen van Heuvel hebben plaatsgevonden. Oorspronkelijk komt het idee voor de Heuvelverhalen uit het creatieve brein van Rob. Het bevordert samenhang en gevoel van saamhorigheid. Het idee kreeg vanwege deze mooie doelstellingen ook al heel snel een prominente landelijke prijs, de trofee voor het beste digitale trapveld 2004. En terecht … "we waren enorm verrast en zo blij als kinderen," zeggen de werkgroepsleden. De ervaringen van de werkgroep getuigen van veel positieve reacties bij het publiek, huidige en voormalige Heuvelbewoners. Dat zie je ook weerspiegeld in het bezoek aan de website, die de motor is van het project. Gemiddeld dagelijks 45 unieke bezoekers is voor een wijksite bepaald niet slecht.
Ik vraag de werkgroepsleden naar bijzondere ervaringen en dan gebeurt er onmiddellijk een wonder. Simon Noot vertelt dat hij een hinderlijke internetter probeerde te blokkeren, die steeds het gastenboek van de website onveilig maakte. Daarbij verdween per ongeluk de hele inhoud van het waardevolle en rijkgevulde gastenboek. Wel een bijzondere gebeurtenis, maar geen leuke natuurlijk. Ter plekke blijkt dat Willy Hoek een plakboek heeft gemaakt en alle gastenboekbijdragen heeft ingeplakt … het is er dus toch nog. Extra winst van deze avond, die het midden hield tussen een interview en een werkgroepvergadering. Eens te meer blijkt nog eens de waarde van dingen op papier.

Het leukste verhaal moet nog geschreven worden

De werkgroep heeft al vrij snel na de start besloten te proberen of ze ook een boek konden uitbrengen met een selectie van de Heuvelverhalen. In 2004 kwam definitief het bericht dat ze dat project konden uitwerken en vormgeven. Vorig jaar verscheen het boekje HEUVELverhalen met de gele kaft en een ISBN-nummer. Onmisbaar voor de inhoud waren de publicaties van Peter Dijs in de wijkkrant. Mijn vraag of het boekje ook op de website komt, wordt door vormgeefster en grafisch ontwerper Corry Boerman resoluut van de hand gewezen. "Een boek is een ander medium," zegt ze. Ik vraag ook naar de toekomst, naar hun verwachtingen. Voorzichtig komt de wens naar een nog grotere uitgave van Heuvel naar boven. Maar de realiteitszin is ook groot. Zo'n project vereist nog jaren voorbereiding en is heel kostbaar. Willy Hoek pleit voor een Heuvelkalender. "Weet je wel dat zo'n idee, dat ook weer vreselijk veel werk en geld kost Willy, wie gaat dat doen denk je?" De groep is op dit moment nog een beetje aan het bijkomen van de grote inspanningen van vorig jaar maar je voelt dat het ook weer broeit om nieuwe dingen aan te pakken.
Rob Blokland heeft wat inhoudelijke wensen … er zijn nog niet veel mensen uit het onderwijs in de site Heuvelverhalen en ook nog weinig of geen ondernemers. Mensen in beroepen die heel veel hoorden en zagen maar daarover niet gemakkelijk vertellen. Ook evenementen mogen nog wel wat extra aandacht. Simon zegt: "Het leukste verhaal moet nog geschreven worden" … daarmee geeft hij met instemming van de groep aan dat de Heuvelverhalen nooit af zullen zijn. Iedere dag gebeurt er weer iets nieuws. Aan de ene kant zijn Heuvelverhalen geschiedenis maar aan de andere kant is het net zo goed een recent logboek … nooit af.
Wat betreft verdere vulling voor de website merkt de werkgroep op dat er nog heel veel materiaal ongebruikt is. Videobanden met honderden uren materiaal, talloze mensen die nog geïnterviewd kunnen worden. "Nu is het allemaal nog te overzien wat er gepubliceerd is, maar als dat nog veel meer wordt, zullen we ook moeten gaan rubriceren … " De groep kan nog wel wat ondersteuning en enthousiasme gebruiken … hebt u tijd voor een interview … meld je bij de Heuvelverhalen. Nu leven er nog veel mensen die oude verhalen hebben. Bij het interviewen van ouderen ligt dan ook de prioriteit.

Zichtbaar maken wat stenen verborgen houden.

Na het interview stap ik in de auto en rijd langzaam door de donkere Heuvel terwijl het zachtjes miezert, langs het carillon en de door de wind gebogen platanen, drogisterij de Blauwe Winkel en het donkere Struyckenplein, dat wacht op herontwikkeling. Inderdaad een schitterende wijk en ze hebben gelijk … elk huis en elke straat barst van de gebeurtenissen.
Complimenten voor vijf jaar verhalen die zichtbaar maken wat stenen verborgen houden …

Interview d.d. 26 februari 2009