Herinneringen aan 10 jaar buurthuis de Keet
Op een frisse decemberavond zijn ze weer in de Keet. Hun Keet...Kees Rovers (60),
Rinus Willems (66) en Willem Kemps (65). Reden is om op verzoek van de wijkkrantredactie
herinneringen boven te halen over het "bewogen" verleden van het buurthuis.
Mannen van het eerste uur, betaald of onbetaald, maar met hun hart verknocht aan het
buurthuis aan de Talmastraat. Allereerst Kees Rovers1 werkzaam vanaf 1978 in de voorloper
van de huidige Keet. Voor 1983 stond er al een houten gebouwtje (ATD) wat 23 jaar dienst
gedaan heeft als onderkomen voor de Kabouters, de schietvereniging, wandelsportvereniging
en als ontmoetingsplaats.
Kees Rovers; "Maar na 23 jaar was het gebouwtje op en moest
er een nieuw komen. Ook toen al was een deel van het gebouw bestemd voor peuteropvang".
Maar de tijden veranderden en de doelstelling van het gebouw veranderde mee.
Ook kreeg de Keet een andere eigenaar. Het ging over van de ATD naar het IMW de voorloper
van het huidige Vertizontaal.
Nieuwgebouw
Een nieuw gebouw werd gevonden in Den Haag, een dependance van een school.
En in de tweede helft van 1982 werd het gebouw verplaatst naar de Talmastraat.
Zes maanden duurde de operatie en in januari 1983 kon de feestelijke opening plaatsvinden.
Kees Rovers, Rinus Willems en Willem Kemps herinneren het zich nog als de dag van gisteren.
De nieuwe Keet bood onderdak aan de peuterklas, kinderclubs en meidenclubs, maar de
belangrijkste functie was toch wel de biljart/kaartclub op de
maandag-, dinsdag-, donderdag- en vrijdagmiddag.
Een vaste groep bezoekers die ten gevolge van de recessie noodgedwongen hun vertier
zochten in het buurthuis.
"Maar het was wel gezellig" aldus Willem Kemps.
Paul van Dalen bekommerde zich om de aanleg van de tuin rond de Keet.
De grootste zorg van Rovers was het overmatig drankgebruik tegen te gaan.
Mijn motto luidde: "Een buurthuis is geen kroeg! Maar wat als een bezoeker al met een
borreltje op, uit het nabijgelegen café binnenkomt. "Het is wel eens voorgekomen dat ik
iemand dronken naar buiten heb moeten slepen" bekent Rovers.
Meer groepen
Echter, dit was meer uitzondering dan regel. In het buurthuis kwamen steeds meer
groepen zoals de naaiclub, de poppenmaakclub, bloemschikken en een taalclub voor
buitenlanders en niet te vergeten de koffiemorgens. Ook alternatief gestraften moesten
wel eens dienst doen bij de Keet. Nadat ik ze een stapel foto's uit de geschiedenis van
de Keet heb gegeven, komen de verhalen pas goed los. 0 ja, dat was die... en die heb ik
ook nog gekend. "Hier staat Rein Welschen op de foto" aldus Rinus Willems.
Met Kerstmis 1987 ziet het er somber uit voor de Keet.
Naar de Driesprong
De beheerder Kees Rovers moet van Vertizontaal naar de Driesprong en de Keet... die moet maar zonder beheer en op vrijwilligers gaan draaien. De bewoners zijn des duivels en een heus comité "Behoudt de Keet" en "Kees Rovers moet blijven" komt van de grond.
De strijd leverde wel het behoud van de Keet op, maar Kees moest toch weg.
En zonder beheer draaide de Keet een tijdje minder, want Willem Kemps en Rinus Willems
gooiden er ook het bijltje bij neer. Donkere dagen, maar na verloop van tijd en met inzet
van velen, beroepskrachten en nieuwe vrijwilligers, klauterde de Keet toch weer op.
En nu, 10 jaar na de officiële opening is de Keet weer boordevol activiteiten en is het
dringen geblazen om een ruimte te kunnen reserveren. "Maar zo gezellig als in de begin
jaren 80 zal het nooit meer worden" aldus Kees, Rinus en Willem.
Nawoord:
De Keet is nog vele jaren intensief gebruikt maar moest uiteindelijk in 2002 wijken voor de stedelijke vernieuwing in het gebied tussen Talmastraat en voormalige Zuidelijke rondweg. Zijn functie is voorlopig overgenomen door "Het Inloophuis" mgr Nolensplein 11.