Anita van der Ven
Klik op een foto voor een vergroting.
Anita van der Ven
Anita van der Ven is in de Verbeetenstraat in 1957 geboren als 6de kind uit een gezin met 8 kinderen bestaande uit 5 jongens en 3 meisjes. Toen ze 5 jaar was is ze in de Tasmanstraat komen wonen. Tijdens de verhuizing had ze net een broertje en een looppop gekregen, dit was een gebeurtenis, die een grote indruk op haar had gemaakt. De pop heeft ze nog steeds met een aantal andere poppen en omdat zij een echte poppenmoeder was koestert zij ze nog altijd en is er zeer zuinig op.
Kleuterschool
De verhuis bracht ook mee dat ze op een nieuwe kleuterschool kwam in het gebouw
waar nu "De Ring" gevestigd is. Ze kon er in het begin niet aan wennen en als het speelkwartier was of als de kleintjes buiten mochten spelen liep ze gewoon terug naar de oude school aan de Oranjeboomstraat. De kleuterschool was daar gevestigd in het klooster van de zusters. Dit heeft best een tijdje geduurd. Toen ze in de Verbeetenstraat woonde was ze ook een keer aan de wandel en was verdwaald, ze wist niet meer waar ze woonde. Ze huilde toen er een mevrouw met de fiets stopte en haar vroeg waar ze woonde. Anita antwoordde haar: "In een huis met trapjes." Ja, er waren veel huizen met trapjes in Het Heuvelkwartier. De mevrouw nam haar mee naar haar huis en gaf haar eten waarna Anita in slaap was gevallen door alle emotie. Toen ze wakker werd was de Politie er. De Politie heeft met haar door de wijk gereden totdat zij haar huis zag, toen riep ze: "Ja, ja daar woon ik!"
Jonge moeders
Toen Anita in de Tasmanstraat kwam wonen is haar oudste zus niet meegegaan omdat zij moest trouwen. Anita herinnert zich dat, dat in die tijd schering en inslag was. Alle jonge meisjes uit de buurt moesten allemaal trouwen. Dit duurde totdat in de zestiger jaren de pil in het ziekenfondspakket kwam. De meisjes woonden in bij pa en ma en het is een aantal keren voorgekomen dat een kindje aan de wiegendood stierf. Dit heeft grote indruk op haar gemaakt.
Vriendinnen
Anita leerde Elly Veltman kennen en zij gingen samen naar de school. Zij speelden altijd buiten. Er was altijd een tijd zoals knikkertijd, tollentijd, hinkeltijd enz. of ze gingen tennissen en voetballen bij de kerk waar nu het hondentoilet is. De muur van de kerk diende er dan voor om de tennisbal terug te laten komen en dan ging het bonk, bonk, bonk. Er groeide ook kruisbessen en bij de Witte brug was een boomgaard met appels en er groeide bessen, die gretig gegeten werden door de kinderen. Elly werd haar dikste vriendin. Elly nam het altijd voor haar op en stoof op de schuldige af, die Anita wat aangedaan had maar als zij het samen niet eens waren vloog Elly ook Anita in de haren. Als Elly dan thuis kwam moest ze het goed maken en werd met een reep chocola naar Anita gestuurd. Elly zei dan: "Ja, ik moet het goed komen maken maar ik wil het niet." Maar ze konden elkaar toch niet missen en het kwam altijd goed. Tot op de dag van vandaag zijn zij nog steeds dikke vriendinnen.
De Tasmanstraat
 |
Zij werden geregeld verliefd op de jongens uit de straat en sloofde ze zich voor de jongens uit, maar de jongens wilde er niets van weten. In de Tasmanstraat woonde ook rijschoolhouder Schravendijk. Hij zou eens op vakantie gaan en koppelde een caravan achter zijn auto. Vol vreugde startte hij en halverwege de straat schoot het caravannetje los en ging zijn eigen weg tot op de stoep. |
Rijlessen.
De hele straat heeft bij hem auto leren rijden. Er woonde ook een schoenmaker geheten Schoenmakers, die het best druk had met de schoenen lappen van al die grote gezinnen. De kinderen uit de Tasmanstraat gingen vaak spelen in het speeltuintje aan de Jacob Edelstraat en vandaar gingen ze naar de treurwilgen in het Zaartpark om aan de takken te gaan slingeren. Pop de Vulder kapte van alle meisjes de haren en Wil en Anneke van den Burg zaten bij de drumband en zorgde voor veel vrolijkheid. Bij slecht weer was het in huis ook gezellig. Er werd gekaart, spelletjes gedaan of naar een hoorspel op de radio geluisterd.
De middelbare school
Anita ging na de lagere school naar het Mencia de Mendoza lyceum en kwam als een 
kind uit een groot arbeidersgezin tussen kinderen van elite te zitten. Zij voelde zich er niet op haar gemak. Zij hadden merkkleding aan en kochten altijd lekkere dingen wat Anita niet kon doen. Er waren nog enkele andere kinderen uit arbeidersgezinnen en er werden twee aparte groepen gevormd. Anita bleef zitten in de tweede klas en moest van de school af en zij ging van de Havo naar de Huishoudschool. Het was daar een dolle boel, de moeilijkste les was de kookles. Anita moest van de lerares Engels het werk van de kinderen nakijken en streepte de fouten door en verbeterde het werk. Dit viel niet in de smaak van juffrouw. Anita mocht wel strepen maar niet verbeteren. Anita zei:"Ik doe het niet meer en het is trouwens jouw werk, doe het zelf maar ." Als ze in de klas zat te giechelen zei de juf dat ze op moest houden met lachten, dat ging dan niet en er volgde nog een grotere proestbui. Anita moest dan op de gang gaan staan en daar werd het nog erger en dan moest zij bij de directrice Hoens komen en moest haar excuus gaan aanbieden.
Dansles
Op 16-jarige leeftijd ging de jeugd met een grote groep uit de Tasmanstraat naar de dansles bij Tiggelman. Daar hebben Anita en Elly hun man leren kennen. Anita's man Ruud kwam haar dan ophalen om naar de dansles te gaan maar hij moest eerst wachten want zij was verstoppertje aan het spelen en moest eerst iedereen afbuten. Zij hebben 5 jaar verkering gehad en zijn toen getrouwd en in de Talmastraat gaan wonen waar hun dochter en zoon zijn geboren.